YenideN

yorgunluk ve birikmişlik, artacağını daha da bildiğim iki duygu.. günler var daha saydığım, saymaktan korktuğum.. gitmek yine bir şehirden, bu sefer hem de bilinmeyene.. bırakmak göremediklerimi ve görmek istemediklerimi.. sanki her pisliği bile özlemek istiyormuşum gibi.. hiçbir zaman sıradan olamadım, düşünmeden yapamadım birçok şeyi, hataydı belki de.. belki de mahvettim birçok şeyi, ama yineden hep gözlerim daldı uzaklara ve korkularım engel oldu burnumun ucundakine bakmama..adının baş harfiyle başlayan şiirler yazdım birçok kez.. ayıplarımda oldu, yasaklarımda, hatta söylemediğim sakladıklarımda..

birçok defa geçtim ateşin üzerinden, ayaklarım çıplak, ben çıplak, ellerim terli, gözlerim ıslak.. birçok defa vazgeçtim düzgün yollarda yürümekten..en çokta düşünmekten..
hep başladım bir şeylere, bitirdim daha fazlasını, unutmaya çalıştım beceremedim hiçbirisini.. sanki kanayan bir yaranın kabuk bağlaması gibi kapattı üzerini hayat, her defasında yeniden kanatma sebebim ondan, kapatamadığım yaralarımı..

uzun cümleler kurmayı sevdim, kısa yaşayacağımı düşündüğüm hayatımda.. yarın ne olacağına yarın karar vermek güzeldi, görmeden bilmemek en iyisiydi.. zamanı gelinceye sakladım tüm acılarımı çekmek için, ama yinede vazgeçemedim aklımı yitirmekten, bilmediğimle yüzleşmeye giderken…

en çok karanlıktan korktum, kapatmak istemedim ışıkları.. üzerime örtüleni toprak sandım her seferinde, ateşte yürür gibi soyundum.. kapatmadım ışıkları, görmek için gözlerindeki parıltıyı..

yorgunluk ve birikmişlik, artacağından korktuğum iki duygu.. hep var olan hikayenin yeni sayfaları yazılıyor şimdi.. bir dönüş yazısı bu, belki de gidiş.. aslında her ikisi.. satır aralarında gizli hikayeleri, apaçık ortada tüm gerçekliği.. bir bekleyiş yazısı, bir vazgeçiş..

aslında sadece bir yazı, her zamanki gibi..