Bugün güzel bir gün
Niye mi?? Aslında bende bilmiyorum ama güzel işte… Belkide kabullendim artık bazı şeyleri… İstediğimiz şeyler her zaman ihtiyacımız olan şeyler değilmiş!
Üstat demiş ki, ” çok isteyince oluyordu hani? söyle nerdesin hiç gelmeyen? “
Herşeyden vazgeçtiğinizde, beklentileriniz sona erdiğinde herşeyin güzel olmaması için bir neden kalmıyor
Ayrıca bugünün tarihini de sevdim… [...]
‘TeSaDüFeN’ Kategorisi için Arşiv
08,08,08
Posted in TeSaDüFeN on Ağustos 8, 2008 | » yorum bırak;
ç’alıntı’!
Posted in TeSaDüFeN on Ağustos 2, 2008 | » yorum bırak;
Senin için zalim dediler, demek zulmün de bu kadar güzel olurmuş diye düşündüm. Oysa bütün zalimlere karşı kinle doluydu içim. Ben hiçbir zulme baş eğmedim, zalimlerden yana olmadım.
Seni en istediğim anda gelmemen, geldiğin zaman da bana acıların en büyüğünü tattırman belki zulümden başka bir şey değil. Fakat ne yapayım ki onu bile kendine yakıştırabiliyorsun. Çoğu [...]
>biz<
Posted in TeSaDüFeN on Temmuz 15, 2008 | » yorum bırak;
dedim “gidelim”, dedi “kalalım”
gitmekle kalmak arasında kaldık bizde..
bok çukuruydu şehir, yağmurlar vardı, bide ıslak köpekler köşeyi döndüğünde..
dedim “kalmayalım”, dedi “gitmeyelim”
sular kesilirdi, güneş beynimizi ısıtırdı,
daha az düşünür, daha çok terlerdik..
sıralarda beklemekle geçerdi zamanın çoğu..
açtık, susuzduk, karnımız guruldardı, daha çok inlerdik..
dedim “hadi”, dedi “asla”
saplandık, hayatın tam ortasına..
bir ayağımız hep dışardaydı,
diğeri, diğerinden uzakta..
dedim “siktir et.. ne olacaksa olsun..”
bir [...]
yorgunluk ve birikmişlik, artacağını daha da bildiğim iki duygu.. günler var daha saydığım, saymaktan korktuğum.. gitmek yine bir şehirden, bu sefer hem de bilinmeyene.. bırakmak göremediklerimi ve görmek istemediklerimi.. sanki her pisliği bile özlemek istiyormuşum gibi.. hiçbir zaman sıradan olamadım, düşünmeden yapamadım birçok şeyi, hataydı belki de.. belki de mahvettim birçok şeyi, ama yineden hep [...]
kifayetsiz..
Posted in TeSaDüFeN on Temmuz 2, 2008 | » yorum bırak;
Karanlık olmasa ışığa ne diyecektik ki…
‘çirkin’i tanımasa içimiz ‘güzel’i de aramazdı belki
her yaptığımızı ‘doğru’ sandıkça sinsice büyüyor
‘yanlış’lar
her şey ve bu yazılar
kalbimin orta yerine sıkışmış bir hıçkırık
yüzünden
BİLEREK KALBİMİ KIRANLAR VE BİLMEDEN KIRDIKLARIM
…
en iyi dostum hayat bana hep “acı” söyledi
kendi acılarıma boğduğum sesime anlam katan “sen”
seninle derdim bitmedi
umarım dostuzdur hala
TENHALARDA BULUŞMAYI ÖZLEDİĞİM “SEN”LER…
…
her şey ve bu yazılar
geç [...]
…
Öyle bir düşe daldım bir baktım ki ‘a aa!’ sahiden ben
Neyim eksik, neyim fazla demeden olduğu gibi seven
Bir uyandım baktım ki gece olmuş ve bütün yıldızlar
Gözlerime doluşmuş
Üzülmek için, çok geç
Üzülmek için, çok geç
Çok
demiş en sevdiğim sanatçı…
Düşlerim vardı, herkesin olduğu gibi… Ama benimkiler beni hayatta tutuyorlardı. Yalnızca uyanıkken değil rüyalarımda bile beni ele geçiren şeylerdi onlar…
İnsan yalnızca nefes [...]
Uzun zamandır yazmıyorum. Tuhaf hissettim. Bir an ne yazacağım derken, kelimeler sıralanmaya başlıyor ardı ardına…
“Hayatım Roman” derdim kendi kendime. Yazardım yaşadığım herşeyi… tüm duygularımla beraber. Kimsenin okumayacağı, varlığından bile haberdar olmayacağı romanlar yazdım.
Şimdi de burdayım işte belki de birilerinin okuma zamanı gelmiştir…
Sevgilerimle…
